Formatie toont begin van de "zesde nacht"

 
 


      
      
      
      
       

 

  dagen
zijn er nog te gaan voordat

het Pleiadische tijdperk
aanbreekt, waarna de Homo
sapiens wordt vervangen
door de Homo Core

 

Op 13 juni 2010 verscheen in Italië (Poirino; Torino) de schitterende formatie zoals deze hiernaast is afgebeeld.

Wanneer we de formatie nauwkeuriger bekijken, dan merken we op dat er een aantal "constructiecirkels" ontbreken. Met name om de centrale 12-puntige ster te kunnen construeren, hebben we extra cirkels nodig. Hieronder is de formatie weergegeven met 6 extra (gestippelde) cirkels, terwijl ook de overige cirkels volledig zijn gemaakt:

De formatie is dus geconstrueerd uit 1 volledig zichtbare cirkel, 6 voor tweederde zichtbare cirkels en 6 onzichtbare cirkels. Het middelpunt van elke onzichtbare cirkel komt precies overeen met een cirkel in de formatie. Het zichtbare doet ons denken aan de dag en het onzichtbare aan de nacht. Daardoor zijn de 7 (deels) zichbare cirkels en de 6 onzichtbare cirkels direct te verbinden met de 7 dagen en 6 nachten die volgens de theorie van Maya-onderzoeker Calleman de 13 "tonen der schepping" van de 8ste onderwereld uitmaken:

De 13 tonen der schepping zijn gebaseerd op het principe van 12 + 1. 12 tonen der schepping hebben een tegenhanger. Dit geldt echter niet voor toon 7, het midden en de top van de golf. De formatie is ook volgens dit principe opgebouwd, waarbij de middelste cirkel toon 7 representeert, uitmondend in een 12-voudige ster.

De 7 oneven tonen der schepping zijn de "dagen" en de 6 even tonen der schepping de "nachten". Deze tijdgolf van 7 dagen en 6 nachten duurt precies 13 x 360 dagen (13 "Tun"), wat betekent dat elke 360 dagen een nieuw "kosmisch" jaar aanvangt en staat dan in relatie met een nieuwe fase in de 8ste onderwereld. Bijzonder is dat de formatie over 2 verschillende velden van 2 verschillende gewassen is geformeerd! Wanneer we dit meenemen, dan kunnen we de formatie in verband brengen met de 7 dagen en 6 nachten van de 8ste onderwereld zoals hiernaast is weergegeven. Tussen haken is de toon der schepping weergegeven.

De 6 nachten komen overeen met het midden van de 6 onzichtbare cirkels, terwijl de 7 dagen overeenkomen met de 6 punten van de ster plus de centrale cirkel/ster. Deze centrale cirkel representeert de top van de tijdgolf (toon 7 of 4de dag). De stippen van de formatie staan dan verder symbool voor gebeurtenissen gedurende de tijdsperiode van een Tun (360 dagen). Datgene wat pleit voor deze uitleg is dat deze formatie exact is ontstaan op de dag dat de 6de nacht van de 8ste onderwereld begon op 13 juni 2010, 2 Tun = 720 dagen voor het einde van de 8ste onderwereld! De zesde nacht alsmede de zevende dag (toon 12 en 13) vallen hoofdzakelijk in het groene deel van de figuur en dat geeft dan blijkbaar het deel aan wat in de toekomst ligt. Volgens deze uitleg zou in feite de hele cirkel van de 6de nacht in het groene deel moeten vallen. Het lijkt er echter op dat hier tevens gereferreerd is aan de tijdrekening van Calleman, die de verdienste heeft dat hij deze theorie voor het voetlicht heeft gebracht. Volgens Calleman zou de 6de nacht namelijk al op 8 november 2009 zijn aangevangen. Mijns inziens berust dat op een dwaling en is het gevolg van een kunstmatige en uiterst speculatieve "correctie" van de Maya-kalender. De Maya-kalender is echter juist en behoeft geen correctie, mits we de juiste correlatie kennen en begrijpen.

Verder kunnen we nog naar de absolute aantallen van de stippen van de ster kijken. Het aantal stippen gerekend vanaf elke grote stip op de punt van de ster tot en met de volgende grote stip komt overeen met 29. Dit getal komt overeen met een kwart van de afgeronde synodische omloop van Mercurius (115,9 dagen). De reden voor de verwijzing naar Mercurius is dat Mercurius bij het begin van de 6de nacht (de dag van de formatie) in een samenstand met de Pleiaden stond. Een Tun eerder en later is dat ook het geval, terwijl dat gedurende de laatste 13 dagen van het huidige tijdperk en het einde van alle onderwerelden ook weer het geval zal zijn. In dat verband is het ook opmerkelijk dat de Pleiaden op de locatie van de formatie precies opkwamen op het moment dat de 6de nacht begon. Deze begint namelijk niet lokaal om middernacht, maar op een universeel tijdstip (4:11 Midden Europese Zomertijd).

Verder blijkt het aantal stippen in de 6 cirkels te verwijzen naar belangrijke cycli in verband met de Tun-cyclus. Daarvoor moeten we elk aantal in de meeste gevallen met 2 vermenigvuldigen (het aantal Tun dat we nog te gaan hebben). Uitzondering is het aantal van 7 dat met verschillende vermenigvuldingsfactoren in verband met zowel de zon (het jaar) als de maan (de maand) is te brengen. Verder komt het aantal van 13 twee keer voor en hiervoor gelden vermenigvuldingsfactoren van 1 en 2. In dat verband heeft ook het totaal aantal van 67 stippen een betekenis, waarbij de vermenigvuldigingsfactor echter niet gelijk is aan 2, maar aan 20 (de Katun-cyclus). In de volgende tabel zijn de verbanden met de hemellichamen weergegeven:

Aantal stippen

Vermenig-vuldigings-factor

Relatie

5

2 (10 Tun)

Jupiter (synodisch cyclus: 10 Tun = 9 cycli)

13

1 (13 Tun)

Mars (6 syn. cycli), Venus (8 syn. cycli), Tzolkin (18 cycli)

13

2 (26 Tun)

draconische zon (26 Tun = 27 draconische jaren)

7

3 (21 Tun)

Maand: 21 Tun = 256 maanden; Saturnus (21 Tun = 20 syn. cycli)

7

10 (70 Tun)

Jaar: 70 Tun = 69 jaar

14

2 (28 Tun)

Mercurius: 28 Tun = 87 synodische cycli

15

2 (30 Tun)

Omloop Saturnus

67

20 (134 Katun)

Mercurius (67 Katun = 4163 syn. cycli (= 16 x 13 x 20 + 3))

Het gegeven dat we in de tabel alle persoonlijke planeten, inclusief de zon en de maan, alsmede de relatie met de klassieke Tzolkin-cyclus kunnen terugvinden is uiterst opmerkelijk. Daarbij ligt er zoals was te verwachten een nadruk op Mercurius. Dit gegeven sluit toeval grotendeels uit en is aanvullend bewijs dat deze formatie inderdaad in verband staat met de 8ste onderwereld en de daarmee gerelateerde Tun-cyclus.