Crises volgen elkaar op

  dagen
zijn er nog te gaan voordat
het Pleiadische tijdperk
aanbreekt, waarna de Homo
sapiens wordt vervangen
door de Homo Core

Het doel van de schepping is onderscheid. Immers zonder onderscheid valt er niets te beleven en is het een saaie boel. Het typische kenmerk van de eindtijd is dat dit onderscheid steeds verder tot in de extremen wordt doorgevoerd. Het is om precies deze reden dat we een economische systeem hebben dat is gebaseerd op concurrentie in plaats van dat het streven naar harmonie aan de basis ligt. Concurrentie wordt als “een natuurlijk” verschijnsel gezien. Niets is minder waar, maar vanuit het oogpunt van de schepping is het wel heel logisch dat deze tendensen zo nadrukkelijk aanwezig zijn. De paradox is dus dat concurrentie wel als “natuurlijk verschijnsel” in de huidige tijd past.

Onderscheid vinden we ook terug in de creatie van tegenpolen. De eenheid wordt als het ware uit elkaar getrokken door tegenpolen te creëren, waardoor er wat te beleven valt. Daarom is alles in de natuur opgedeeld in tegenpolen, man, vrouw, zon, maan, dag, nacht etc. In de eindtijd leidt dat tot een steeds verder doorgevoerde polarisatie, waarbij eigenbelang voorop wordt gesteld. Het idee dat sommige mensen aanhangen, namelijk dat de som van het eigenbelang van allen leidt tot een optimale samenleving, is een farce en precies om deze reden zien we dat structuren uiteen vallen en mensen elkaar de rug toekeren, waardoor samenwerken en samenleven een welhaast onmogelijke opgave wordt.

De tegenpolen vinden we ook terug in de polarisatie tussen Oost en West. In het Westen hanteren we een zonnekalender en speelt de maan een ondergeschikte rol. De zon staat voor het mannelijke, het zelfbewustzijn en zelfrealisatie. Wanneer dit te zeer op de voorgrond treedt ontstaat het valse gevoel van almachtigheid, het idee zelf voor god op aarde te kunnen spelen en de touwtjes volledig in handen te hebben. Daarbij stelt men zichzelf centraal en verwordt de ander tot concurrent die met alle mogelijke middelen dient te worden bestreden. Het hele economische bestel is daarop gebaseerd. De gevolgen daarvan worden steeds duidelijker in allerlei crises die zich steeds vaker voor doen, niet alleen economisch, maar ook in de zin van milieucrises, uitbuiting en andere sociale crises. Het idee dat dit systeem wereldwijd kan worden doorgevoerd en daarmee de armoede kan worden bestreden is de grootste leugen die ooit het “daglicht” heeft gezien: het bestel houdt alleen stand bij de gratie van uitbuiting.

In het Oosten, in het bijzonder de Islam, staat de maan centraal. Zelfbewustzijn en de realisatie van het zelf zijn onbelangrijk, want ondergeschikt aan het hogere, de schepping. Een sterke onderlinge gevoelsmatige band – geleid door leefregels – sneeuwt het individu onder.

In het nieuwe tijdperk zullen beide waarden – zon en maan – met elkaar worden verbonden, waarbij de duistere kant van beiden wordt weggenomen. Dit betekent dat er ruimte is voor het individu, terwijl er tegelijkertijd een sterk besef zal zijn van het gegeven dat men slechts een radartje of instrument is in het grote geheel.

Bijzonder is nu dat de alles verbrandende zon van de Westerse leefwijze zich ook in het Westen – in dit geval Rusland – zich niet alleen in symbolische, maar ook in fysieke zin laat gelden, namelijk in de niet aflatende hittegolf die op grote schaal bosbranden heeft veroorzaakt.

Terwijl de zon heerst over het vuur zien we aan de andere kant van de medaille dat de maan heerst over het water en het is precies het wassende water en overstromingen die huis en haard heeft weggespoeld waardoor in het Islamitische Pakistan miljoenen mensen voor het water op de vlucht zijn geslagen.

Het heeft er op zijn minst alle schijn van dat gedurende de eindtijd culturen met hun eigen beperkingen worden geconfronteerd. Dat gebeurt dan precies op die plaatsen waar weinig vermenging met andere culturen plaats heeft gevonden, zodat er weinig spiegeling is van andere culturen en geloofssystemen.

Daarnaast zijn we eerder dit jaar geconfronteerd met nog een catastrofe die dood en destructie heeft veroorzaakt, namelijk de olieramp als gevolg van de explosie op Deepwater Horizon in de Mexicaanse golf. Hier was het vooral de natuur die het moest ontgelden. In dat kader had ik een voorspelling gedaan, namelijk dat alle tekenen erop wezen dat er op 23 juli een vervolg op deze catastrofe zou komen. Een bodemeruptie zou leiden tot een vulkanische uitbarsting die een tsunami tot gevolg zou hebben. Waarschuwingen van bodemdeskundigen en de tekenen van graancirkelformaties die hierop wezen waren dusdanig veelvuldig dat ik wel moest concluderen dat er inderdaad een verwijzing naar deze datum bestaat en toeval mag worden uitgesloten. Er is echter niets gebeurd en dat roept de vraag op waarom deze verwijzing er is en waarom ik daarheen ben geleid. Eind juli zijn wel de heftige moessonregens in Pakistan begonnen, waarbij er vanaf 26 of 27 juli de overstromingen plaatsvonden, die zich als een “tsunami” over het land hebben verspreid, maar een bevredigende verklaring is dat allerminst.

Wat zou er achter die datum van 23 juli kunnen zitten in relatie tot Deepwater Horizon? In dat opzicht is het opvallend dat de zon op die datum en locatie precies 66,6° ten Oosten van het Noorden opkwam. 666 is het getal van de duivel. Er ligt niet alleen een verband met zonsopkomst, maar ook met maansopkomst om 18:18 locale tijd, want 18 x (18 + 18 + 1) = 666. Achteraf gezien is de verwijzing van graancirkelformaties naar deze datum niet als waarschuwing bedoeld, maar als symbolische verwijzing naar de mens die een verbond met de duivel heeft gesloten, waarbij duisternis overheerst. Het getal van de mens is 23 – tevens het aantal paar chromosomen van de mens – en daar vinden we ook de verbinding met 23 juli.

Toch is daarmee de kous niet af, want er zijn ook na 23 juli een aantal zeer opmerkelijke graancirkelformaties verschenen, die steeds weer naar een vloedgolf verwijzen en dat niet alleen: ze lijken ook nog steeds te verwijzen naar de oliebron en het fenomeen van golven. Op 27 juli verscheen een formatie aan de rand van een kalkmijn: twee golven die met elkaar een interferentiepatroon vormen. De thematiek van het delven van grondstoffen uit een mijn komt daarmee weer op de voorgrond. De formatie heeft een wel zeer opvallende gelijkenis met een formatie die op 18 juli verscheen aan de rand van een rivier.

Vervolgens verscheen er op 3 augustus weer een formatie van een golf. Het doet denken aan een explosie onder water, waarbij met kracht het water naar boven wordt gestuwd, aldus een golf veroorzakend. Dat de associatie met een golf niet op fantasie berust wordt des te meer duidelijk, wanneer we ons bedenken dat deze vlak bij een radiostation werd aangetroffen. Een radiostation zendt immers ook golven uit, zij het dat dit elektromagnetische golven zijn. De formatie lag ook vlak bij een grafheuvel. Het ontwerp doet verder sterk aan een eisnijder denken en waar ruiken we rotte-eierenlucht? Juist ja bij vulkanen! Dit zijn allemaal overwegingen die de suggestie wekken dat het muisje nog een staartje kan krijgen. Of dit zo is, hoe en wanneer, dat zal de tijd wel leren ...

Daarbij zal dan ook duidelijk worden of de botsing van 2 golven – de thematiek van 2 formaties – letterlijk moet worden genomen, of dat hier sprake is van een symbolische verwijzing, namelijk de botsing tussen de “tsunami” in het Oosten en die in het Westen. De vermenging van beiden waarbij er een geheel nieuwe weg voor planeet aarde en haar bewoners wordt geplaveid is uiteindelijk de enige begaanbare weg en ook de enige weg die begaan zal worden. De crises van de huidige tijd zullen steeds heftiger en dwingender worden. Ook de volgende economische crisis dient zich al weer aan voor het einde van dit jaar. Het huidige bestel staat op springen al zet het psychologische fenomeen van ontkenning daar nog een rem op. We zullen het gaan beleven.