Serie graancirkels in kader van opheffing van alle culturen!!
dagen
zijn er nog te gaan voordat
het Pleiadische tijdperk
aanbreekt, waarna de Homo
sapiens wordt vervangen
door de Homo Core
De relatie van culturele kalenders met de schepping
In de wereld van Maya-onderzoekers gaat alle aandacht uit naar de Maya-kalenders en is er geen aandacht voor de eventuele relatie die culturele kalenders met de schepping hebben. In dat kader werd bijvoorbeeld door de recent overleden Maya-onderzoeker José Argüelles de Gregoriaanse kalender als een "kunstmatige kalender" beschouwd die vervangen zou moeten worden door een kalender die in overeenstemming is met de "natuurlijke tijd". Hoewel ik van mening ben dat op talloze manieren kan worden aangetoond dat ook de Gregoriaanse en zijn voorganger de Juliaanse kalender een manifestatie zijn van de schepping, klopten José Argüelles ideeën in zoverre dat er in het nieuwe tijdperk inderdaad geen plaats meer is voor de Gregoriaanse kalender. Volgens José Argüelles hangt de Gregoriaanse kalender samen met onze technologische maatschappij en kunstmatige structuren. Dit is juist, maar dat wil nog niet zeggen dat dit geen onderdeel kan zijn van de schepping: Er kan nooit iets plaatsvinden waarvan niet de bedoeling is dat het plaatsvindt en ook datgene wat we als "kunstmatig" ervaren was nodig om ervaringen op te kunnen doen.
Echter in het nieuwe tijdperk zal deze lijn worden losgelaten en keren we weer terug naar de natuurlijke orde. De Gregoriaanse kalender komt dus op enig moment tot een eind. De Gregoriaanse kalender is de voortzetting van de Juliaanse kalender die in het jaar 45 vóór Christus door Julius Ceasar is geïntroduceerd. Dit werd vooraf gegaan door "het jaar der verwarring". Gedurende dit jaar was de oude Romeinse kalender nog van toepassing, maar werden extra schrikkelmaanden ingelast om het begin van het nieuwe jaar (1 januari) weer ongeveer in de pas te laten lopen met het begin van de winter. Als gevolg daarvan kwam de periode van 1 maart tot eind december van het jaar der verwarring (46 vóór Christus) overeen met precies 365 dagen. Ik kwam er achter dat 1 maart 46 v.C. van de Romeinse kalender (= 1 januari 46 v.C. van de proleptische Juliaanse kalender) daarom beschouwd kan worden als de introductiedatum van de Juliaanse kalender. Overigens was in de Romeinse tijd 1 maart ook al het begin van het religieuze jaar, wat nog is terug te vinden in de naamgeving van de maanden (septem = 7, okto = 8, novem = 9, decem = 10). In tegenstelling tot wat vaak wordt beweerd was echter ook in de Romeinse tijd 1 januari het begin van het civiele jaar.
Op één locatie in Wiltshire in Engeland (namelijk Honeystreet) verschenen kort na elkaar 3 verschillende graancirkelformaties. Achteraf gezien kunnen deze op een zeer opmerkelijke wijze met elkaar in verband worden gebracht en hebben allen betrekking op het einde van alle culturen. Dit heeft betrekking op niet alleen het einde van de Gregoriaanse, maar ook van de Islamitische kalender. De valse identiteit van mensen is in de cultuur waarin men is opgegroeid verankerd. In het nieuwe tijdperk is echter voor de valse identiteit van het ego geen plaats meer!
26 juni 2011: Graancirkelformatie verwijst naar einddatum van Gregoriaanse kalender en de 7 jaar die daar nog op volgen.
Naast de eerder gegeven interpratie van een formatie van 26 juni 2011 (klik hier), is voor de hieronder afgebeelde formatie ook nog een andere en mogelijk meer voor de hand liggende interpretatie mogelijk:
De formatie blijkt Jupiter en Saturnus weer te geven:
Dit blijkt uit:
- de ringen van Saturnus die in de formatie zijn weergegeven,
- het gegeven dat Jupiter iets groter is weergegeven dan Saturnus (exclusief ringen). Dit is precies in overeenstemming met de werkelijkheid.
- het gegeven dat als het ware in 7 stappen de 8 cirkels van de rand worden doorlopen. Wanneer we aannemen dat deze 7 stappen overeenkomen met 7 jaar (waarna Jupiter Saturnus heeft ingehaald en daarmee in een samenstand staat), dan blijkt dat de totale cirkel overeenkomt met precies 20 jaar: Dat is precies gelijk aan de cyclus waarmee Jupiter Saturnus periodiek "ontmoet".
De vraag die zich nu voordoet of dit een formatie is met een dubbele bodem en tegelijkertijd verwijst naar een specifieke datum. Dit moet dan een datum zijn waarbij 7 jaar later Jupiter en Saturnus in een samenstand staan. Zoals ik al in een ander artikel heb aangegeven voldoet het begin van de Eerste Wereldoorlog aan dit criterium (klik hier). Echter het zou niet de eerste keer zijn dat een formatie voor meerderlei uitleg vatbaar is. Daarbij moet worden bedacht dat het geschetste plaatje van 7 jaar een nogal geidealiseerd plaatje is. Er treden fluctuaties op in de standen van de planeten Jupiter en Saturnus. Deze zijn het simpele gevolg van het gegeven dat de aarde niet het middelpunt is van het zonnestelsel, waardoor de hoek waaronder we de planeten bekijken iets anders is, dan vanaf de zon. Om deze reden herhaalt de onderlinge stand van Jupiter en Saturnus, zoals die gold voor de datum van de formatie, zich nogmaals eind april/begin mei 2012 alsmede februari 2013. De formatie verwijst dan naar de toekomst. Echter uitsluitend voor februari 2013 geldt dat Jupiter en Saturnus 7 jaar later (dus in februari 2020) in een samenstand staan. Wanneer we er vanuit gaan dat dat geen toeval is dan verwijst de formatie naar februari 2013 alsmede februari 2020.
Dat is een interessant gegeven want 16 februari 2013 sluit de eerste periode van 260 dagen van het nieuwe tijdperk (de eerste onderwereld) af. Om redenen die buiten het bestek van dit artikel vallen markeert deze datum het einde van de Gregoriaanse kalender! In 2020 keert een ongeveer gelijke stand van de zon en de maan terug op 3 februari. Dit blijkt de datum te zijn waarbij we de schepping van de Gregoriaanse kalender pas definitief de rug kunnen toekeren (al zullen we al eerder stoppen de Gregoriaanse data bij te houden). Dit blijkt uit het gegeven dat bij de introductie van de voorganger van de Gregoriaanse kalender - de Juliaanse kalender - Jupiter en Saturnus evenzo in een samenstand stonden. Interessant is daarbij dat we ook het getal van de schepping (13) vinden want in februari 2020 heeft Jupiter Saturnus precies 8 × 13 keer gepasseerd sinds het inofficiële begin van de kalender op 1 januari 46 v.C. (volgens de proleptische Juliaanse kalender, eigenlijk 1 maart volgens de nog in gebruik zijnde Romeinse kalender).
Bovendien vinden we ook een samenstand met de zuidelijke maansknoop, wat evenzo teruggrijpt naar het begin van de kalender (identieke stand maansknopen). Opmerkelijk is tevens dat alle transpersoonlijke planeten, Uranus, Neptunus en Pluto in februari 2020 op de tegengestelde positie in de siderische dierenriem worden aangetroffen als bij het begin van de kalender in 46 v.C. (feitelijk geldt dit voor de hele periode van 2013 tot 2020, maar in 2020 vinden we kleinere afwijkingen). Verder valt de eerder vermelde datum van 3 februari 2020 weliswaar iets meer dan 2065 tropische jaar (jaar in relatie tot seizoenen), maar precies 2065 siderische jaar (jaar tegen de achtergrond van de sterren) na aanvang van de kalender. Er liggen ook relaties met de Tzolkin, want 3 februari 2020 valt exact 10 keer de Tzolkin-cyclus na 21 december 2012, terwijl deze datum op haar beurt weer exact 7 × 7 × 59 Tzolkin-cycli valt na 1 januari 46 v.C..
Ook de datum van de formatie 26 juni is te verklaren vanuit de nauwe relatie met de Tzolkin. De datum komt overeen met "4 zon" volgens de Kosmische Telling. Dat heeft een relatie met "6 zon" op de einddatum 16 februari 2013. De dag ervoor komt overeen met "3 storm" volgens dezelfde telling en 3 storm met 4 zon op de dag erna komen precies overeen met de signaturen van de 3 andere belangrijke data, zij het volgens de klassieke Telling, namelijk 1 januari 46 v.C., 21-22 december 2012 en 3-4 februari 2020.
De formatie maakt dus duidelijk dat we 16 februari 2013 en 3-4 februari 2020 als belangrijke dagen moeten vieren, omdat deze data in 2 stappen een hoogst belangrijk hoofdstuk in de geschiedenis afsluiten!
4 - 5 juli 2011: 5 schorpioenen verwijzen naar 9de onderwereld en voltooiing Islamitische kalender
Op 4 juli zijn 2 formaties in het veld verschenen. De ene formatie werd onafgemaakt aangetroffen op 4 juli en op 5 juli voltooid. Hoewel sommigen van mening zijn dat dit een bewijs is van mensenwerk, is het in het verleden wel vaker voorgekomen dat een formatie in 2 fasen werd gecreëerd. Er zijn meer dan genoeg aanwijzingen die duidelijk maken dat deze formatie van buitenaardse komaf is. De creatie in 2 fasen verwijst in feite naar een scheppingsproces. De formatie laat 5 schorpioenen zien in een cirkel (klik hier). Dit roept de associatie op met het sterrenbeeld schorpioen. Het ligt dan voor de hand dat de formatie verwijst naar een periode waarop 5 hemellichamen in schorpioen staan. De maan beweegt zich het snelst en bevindt zich steeds slechts ongeveer 2 tot 2,5 dag in hetzelfde teken. Als we de maan erbij betrekken vinden we dus altijd slechts een periode van maximaal 3 aaneengesloten data waarop 5 hemellichamen in schorpioen staan. In 2011 geldt dat voor de periode van 26 oktober ('s avonds) tot en met 28 oktober (tot na 12:00 's middags) en wel voor de zon, de maan, Mercurius, Venus en de asteroïde Juno die door sommige astrologen ook geïnterpreteerd wordt (alles volgens de tropische dierenriem). Daarbij zij opgemerkt dat na fase I van de formatie er nog slechts 4 schorpioenen waren gecreëerd. De vijfde schorpioen is er pas de dag daarna op 5 juli bijgekomen. Dit maakt duidelijk dat we afhankelijk van de vraag of we Juno meenemen er sprake is van 4 of 5 hemellichamen in schorpioen.
Opmerkelijk is dat 28 oktober 2011 de datum is die door de Maya-onderzoeker Carl Johan Calleman wordt beschouwd als het einde van de Maya-kalenders. Zoals echter dit artikel duidelijk maakt stoelt dat op een illusie. Niets gebeurt echter zonder toeval en zoals ik ook in mijn boek duidelijk maak is 28 oktober 2011 de datum waarop de oprichting van de wereldboom van de negende onderwereld wordt voltooid. De oprichting van de wereldboom vindt plaats van 16 september tot en met 28 oktober 2011. De negende onderwereld is zeker geen "bewustzijnsgolf" zoals Calleman beweert, maar de laatste stap in de afscheiding van onze oorspronkelijkheid. Hoe meer afscheiding, des te meer macht en controle de overhand krijgen en daarop heeft ook het teken schorpioen - in haar negatieve betekenis - betrekking op. De negende onderwereld is de climax die het einde van de wereld en culturen zoals we die nu kennen inluidt.
Het aantal "poten" van de schorpioenen wisselt en is gelijk aan 13, 13, 16, 16 en 15 met een totaal van 73. Dit komt exact overeen met het aantal dagen van de periode van de voltooiing van de formatie op 5 juli tot het prille begin van de negende onderwereld op 16 september!
De formatie bevat bij de voltooiing ook een 4-lagige piramide naar analogie van deze formatie die eerder dit jaar in het veld verscheen. Het verwijst naar de piramides van de Maya's. De 4 lagen verwijzen tevens naar de laatste 4 onderwerelden, beginnend bij de Grote Cyclus, de onderwereld waaraan de Maya's de beroemde Lange Telling koppelden.
Een interessante vraag die zich nu voordoet is of er ook in de jaren daarna nog data zijn waarop er 5 hemellichamen in schorpioen staan, waarbij vooral natuurlijk het jaar 2012 interessant is. Dat is inderdaad het geval en dit is in de volgende tabel weergegeven:
| jaar | data | hemellichamen |
| 2012 | 14 november (rond 12:00) | zon, maan, Mercurius, Saturnus, noorderknoop, Priapus |
| 2013 | 3 en 4 november | zon, maan, Mercurius, Saturnus, noorderknoop |
| 2014 | 24 t/m 27 oktober | zon, Venus, Saturnus, Ceres en Pallas op 24 en 25 oktober ook de maan |
| 20 t/m 22 november | zon, maan, Mercurius, Saturnus en Pallas 22 november is nieuwe maan |
|
| 2015 | geen |
Voor 14 november 2012 vinden we strikt genomen zelfs 6 hemellichamen en punten, waarbij zij aangetekend dat het tegenover de zwarte maan liggende Priapus-punt door slechts een minderheid van de astrologen wordt geïnterpreteerd.
Van dit lijstje is 14 november 2012 ook het meest interessant, want dit is de laatste dag van het jaar 1433 van de Islamitische kalender en tevens de "einddatum" van de Islam c.q. de Islamitische kalender! Hier vinden we dus weer de relatie met de opheffing van alle culturen! Op deze datum staan ook de maan en Mercurius bij de noorderknoop precies in een oppositie met de Pleiaden bij de zuiderknoop. Vanuit onze oorspronkelijkheid, die is verbonden met de Pleiaden, gaan we met de zonsverduistering van 13-14 november 2012 een nieuwe bestemming tegemoet.
De 4-lagige piramide van de formatie kan in dit verband worden beschouwd als de piramide van Egypte, waarboven op 14 november 2012 rond het middaguur de zon, de maan, Mercurius en Saturnus het hoogste punt passeren. Vlak voor middernacht geldt hetzelfde voor de Pleiaden die dan vrijwel door het zenit gaan.
Verder staan op 22 november 2014 de zon, de maan, Mercurius en Saturnus in een oppositie met de Pleiaden. Het is mogelijk dat dat ook nog een betekenis heeft.
4 juli 2011: graancirkel verbijstert in de wijze waarop deze naar de voltooiing van zowel de Islamitische als de Gregoriaanse kalender verwijst
|
De graancirkelformatie die rechts is afgebeeld is evenzo zeer verbijsterend met betrekking tot alle informatie die er onder schuil gaat. Deze formatie is ook op 4 juli 2011 en op een aangrenzend veld bij de andere twee formaties (Honeystreet) in het veld gevonden. De formatie toont een proces met een begin en een eind. Zoals nog duidelijk wordt heeft het betrekking op een scheppingsproces, waarbij de symbolen tussen begin en eind een relatie hebben met het einde daarvan. De formatie kan zowel "rechtop" als "onderste boven" gelezen worden.
|
 |
Nu is het Islamitische jaar niet gelijk aan het zonnejaar, maar aan 12 lunaire maanden (circa 11 dagen korter). Dit komt bij benadering overeen met het zogenaamde draconische jaar: het jaar dat in verband staat met de cyclus van zons- en maansverduisteringen. Verder valt op dat we onder de rode streep nog een lange en een korte witte streep aantreffen die niet aan een cijfer zijn te relateren. Daar kunnen we verder niet veel mee. De enige mogelijkheid om daar nog een verdere interpretatie aan te geven is door dit op te vatten als een "Mayaans" cijfer. De lange streep is dan een balk en komt overeen met 5, en de korte streep is dan een stip en komt overeen met 1, totaal 6. Wanneer we vervolgens al de witte en zwarte cijfers met elkaar vermenigvuldigen is dat gelijk aan 6 × 2 × 6 × 2 = 144. Vatten we dit als fractaal op en vermenigvuldigen we dit met de duur van het draconische jaar (346,62 dagen), dan krijgen we 1,44 × 346,62 = 499,1 of afgerond 499 dagen: precies de duur van de datum van de formatie tot het einde van de Islamitische kalender!
|
Minstens zo interessant is de formatie omgekeerd. In dat geval kunnen we ook in alle horizontale en verticale strepen boven de rode lijn cijfers herkennen. Dit leidt tot de cijferreeks 32 en 953 of 9253. De 2 in deze laatste cijferreeks is het enige cijfer dat volledig met 2 andere cijfers overlapt en daarom verborgen is. Wanneer we beide cijferreeksen aan elkaar plakken krijgen we 329253 (met 2) of 32953 (zonder 2). Wanneer we onder You Tube zoeken op de volledige cijferreeks (329253), dan vinden we inderdaad een hit met dit getal ook in de titel van de video. Het is een opname waarop een interview is te zien van een westerling dit tot de Islam is bekeerd! Klik hier !! De reden waarom de graancirkelmakers ons daarnaar verwijzen is dat de opheffing van alle culturen ten delen ook vooraf gaat met een identiteitscrisis van veel mensen. Soms wordt de duisternis van de cultuur waarin men is opgegroeid wel doorgrond. Helaas verruilt men dan de eigen cultuur voor die van een ander en komt van de regen in de drup: de valse ego-identiteit wordt er niet door opgeheven, maar vervangen door een andere. Zoals Google Earth bewijst voert de cijferreeks zonder 2 ons naar een verrassing van een heel andere aard: het verwijst naar één van de 3 postcodes van Merritt Island (Florida) en wel de postcode die overeenkomt met het Kennedy Space Center: de NASA-installatie van waaruit de lanceerfaciliteiten voor Amerika's ruimteprogramma worden beheerd en lanceringen worden uitgevoerd. Het NASA-programma verwijst bij uitstek naar onze technologische maatschappij en daarbij ben ik weer waar ik ben begonnen: de relatie die de Gregoriaanse kalender daarmee heeft.
Klik om te vergroten |
 |
Daarbij wordt José Argüelles postuum op zijn wenken bediend, want op een ander niveau verwijst deze formatie opnieuw naar de einddatum van de Gregoriaanse kalender! Daarbij heeft de verborgen 2 een bijzondere rol (zie ook onderaan de afbeelding) en komt tevens overeen met het maandnummer. Wanneer we daarnaast de cijferreeks vóór het scheidingsteken door 2 delen levert dat het dagnummer 16 op. Wanneer we de 2 cijfers na de 2 niet met 2, maar met 20 vermenigvuldigen en daar de cijferreeks 953 bij optellen leidt dat tot het jaartal 2013: de formatie verwijst dus naar 16 februari 2013: de einddatum van de Gregoriaanse kalender! Het verwijst daarmee niet alleen naar het einde van het Space Shuttle programma (de laatste vlucht was van 8 tot en met 21 juli 2011), maar ook naar het pad dat boven de technologie uitstijgt en naar het einde van de op technologie gebaseerde samenleving.
Met bovenstaande interpretatie ontbreekt echter nog de betekenis van de blokjes onder de rode lijn in de afbeelding (weergegeven in blauw). Het blijkt dat de grootte van de blokjes simpelweg verwijzen naar tijdsperioden. Daarbij wordt belangrijk ons te realiseren dat we onder het onderste blokje nog een dubbele punt aantreffen. Dit blijkt betrekking te hebben op de dubbele interpretatiemogelijkheid van 1½. Het blijkt namelijk dat 1½ jaar plus 1½ maand overeenkomen met een periode van 1½ × 365¼ + 1½ × 30 = 593 dagen. Wanneer we vervolgens 593 dagen verder tellen vanaf de dag van de formatie komen we exact uit bij 16 februari 2013!
Wanneer deze interpretatie juist is dan moet ook het blokje daarboven op een soortgelijke manier zijn te interpreteren. Dat blijkt inderdaad te kloppen. Echter we moeten dan niet uit gaan van het jaar, maar het draconische jaar (346 tot 347 dagen). Tellende vanaf de dag van de formatie komen we dan uit op 14 juni 2012: de 13de dag van het nieuwe tijdperk of de dag van de herschepping. Deze dag is de eerste afsluiting na de omkering van de tijdspiraal. De volgende is de 260ste dag of 16 februari 2013, tevens de einddatum van de Gregoriaanse kalender. 14 juni 2012 en 16 februari 2013 hebben dus een relatie met elkaar en dat verklaart waarom er tevens een verwijzing is naar 14 juni 2012; het is ook de dag die het einde van alle culturen inluidt.
Er rijst nog de vraag of op analoge wijze als dat gedaan is bij de einddatum van de Gregoriaanse kalender evenzo de einddatum van de Islamitische kalender in de cijferreeks ligt besloten. Dit is de datum 29 - 12 - 1433 AH. Dit blijkt inderdaad het geval! Ook nu speelt de 2 weer een bijzondere rol, dat nu echter gelezen moet worden als 20. Echter daarnaast dient dit cijfer te worden samengetrokken met de 9 en wanneer de cijfers worden omgedraaid is dat het dagnummer 29. De rest spreekt voor zich uit onderstaande afbeeelding, waarbij er voor het jaartal 1433 zelfs 2 varianten bestaan, waarbij één variant sterk lijkt op de wijze waarop het jaar 2013 is afgeleid, terwijl bij de andere variant ook de laatste 2 cijfers worden verwisseld (53 wordt 35) en het getal 20 consequent wordt afgetrokken om tot het maand- en jaarnummer te komen:
Daarbij zij opgemerkt dat het getal 32 tevens een verwijzing is naar het jaar 632 waarin de Islamitische kalender met terugwerkende kracht is ingevoerd. Het is ook het jaar van Mohammeds laatste preek, waarna Mohammed 3 maanden later - op 8 juni 632 - is gestorven. Verder geldt dat wanneer we 32 optellen bij 1433 het resultaat 1465 precies overeenkomt met het aantal draconische jaren van de aanvang van de kalender op 15 juli 622 tot het einde daarvan op 14 november 2012: begin en einde worden gemarkeerd door een zonsverduistering (bij aanvang was deze gedeeltelijk).
|
Er blijkt ook nog een interpretatiemogelijkheid waarbij de schuine strepen als scheidingsstrepen worden gelezen en voor de verdere rest het aantal horizontale en verticale strepen wordt geteld (zie afbeelding hiernaast). Het totaal aantal strepen (wit + zwart) is gelijk aan 29½. Dit komt overeen met het aantal dagen van de lunaire maand (cyclus van de maanfasen). Dit biedt het eerste aanknopingspunt voor het gegeven dat we hier inderdaad een interpretatie aan toe mogen kennen. Wanneer we vervolgens naar het aantal horizontale strepen kijken, dan vinden we in de eerste twee segmenten de getallen 4 en 7. Dit komt precies overeen met de datum van de formatie, waarbij 4 de dag is en 7 de maand juli. Daaronder treffen we 2 en 1 aan. Zoals we tot nog toe steeds hebben gesignaleerd vinden we onder de rode streep een afwijkende interpretatie. Wel is logisch dat de 2 en 1 in aanvulling op de dag en maand van de datum van de formatie betrekking hebben op het jaartal 2011. De 2 en de 1 komen dan overeen met het eerste en laatste cijfer van dat jaartal. Echter een alternatieve interpretatie is dat de 2 betrekking heeft op de verdubbeling van de 1 die eronder staat, leidend tot '11. Het is voor de hand liggend dat een soorgelijke bedoeling schuilt achter de verticale strepen (zwart in de afbeelding). We hebben dan echter wel het probleem dat we dan ook een ½ tegenkomen. Dit sluit uit dat het verwijst naar een dag- of maandnummer. Daarentegen lijkt het eerder te verwijzen naar een periode. De 3 heeft dan betrekking op 3 dagen en de 7½ op 7½ maand. De vraag is nu wat we als referentiedatum moeten nemen van waaruit we verder tellen. Daarvoor kunnen we kijken naar het jaartal dat weer in de onderste 2 segmenten is gecodeerd. Daar vinden we een 2 en een 3. Dit kan betrekking hebben op het jaar 2013 (waarvan het eerste en laatste cijfer overeenkomen met de 2 en de 3). Een andere mogelijkheid is dat we weer het laatste cijfer verdubbelen, leidend tot '33. Het bijzondere is dat wanneer we het jaartal 2013 volgens het 60-tallig stelsel in Sumerische notatie schrijven dit jaartal gelijk is aan 33.33 (want 33 × 60 + 33 = 2013). Dit betekent dat een verwijzing naar het jaar 2013 toch het meest voor de hand liggend is. Wanneer we er vervolgens vanuit gaan dat de eerste twee getallen overeenkomen met dagen en maanden (zie afbeelding), dan moeten we een datum in het jaar 2012 als referentie nemen. Een voor de hand liggende mogelijkheid is om 4 juli 2012, precies een jaar na de formatie, als referentiedatum te nemen. Volgens de formatie moeten we daarin een periode van 3 dagen en 7½ maand betrekken. Echter het valt op dat wanneer we vanaf 4 juli niet 3 dagen verder, maar 3 dagen terug tellen, we uitkomen bij 1 juli 2012, wat tevens het begin is van het tweede half jaar van het jaar 2012. Tellen we vervolgens van daaruit 7½ kalendermaand verder dan komen we precies uit bij 16 februari 2013! |
 |
Interessant is verder om te bezien wat er gebeurt wanneer we het getal 7½ niet als maanden, maar als Vinals, periodes van 20 dagen, beschouwen. De periode van 3 dagen en 7½ Vinal komt overeen met 3 + 7½ × 20 = 153 dagen. Dit is de periode die overeenkomt met de periode van 1 januari 2012 tot en met de einddatum van de Lange Telling of 1 juni 2012.
Interessant is nu de vraag of we een soortgelijke exercitie kunnen uitvoeren voor de einddatum van de Islamitische kalender. Daarbij moeten we ons bedenken dat de Islamitische kalender uitgaat van de daadwerkelijke lengte van de maand: er is geen verschil met de kalendermaand. Om de relatie te vinden is het verder van belang ons te realiseren dat 3 dagen + 7½ maanden overkomt met 224,5 dagen, wat feitelijk een verwijzing is naar de omlooptijd van Venus om de zon (224,7 dagen). Wanneer we dat afronden tot 225, dan blijkt de sleutel daarin te liggen dat we in het jaar 2012 als uitgangspunt een datum moeten nemen waarin Venus een zeer prominente rol speelt. Dat is 3 april 2012, want dan staat Venus in een heel nauwe samenstand met de Pleiaden! Wanneer we vervolgens 225 dagen verder tellen, dan komen we precies uit bij de einddatum van de Islamitische kalender of 14 november 2012!
Ook nu kunnen we weer uitgaan van de Vinal en rekenen met een periode van 153 dagen. Als uitgangspunt nemen we niet 4 juli 2012, maar een Vinal eerder, zijnde 14 juni, de dag van de herschepping en de tweede belangrijke dag waarop Venus een belangrijke rol speelt, omdat deze dan samen met Jupiter en de Pleiaden heliakisch opkomt. Het blijkt namelijk dat de periode van 14 juni tot 14 november 2012 ook exact gelijk is aan 153 dagen!
Ten slotte zij opgemerkt dat we de 2 en de 3 van de laatste 2 segmenten ook in dit verband weer kunnen opvatten als een verdubbeling van de 3 oftewel 33, want dit komt precies overeen met het laatste jaar 1433 AH van de Islamitische kalender!
Conclusie
De veelheid aan gegevens die op velerlei manieren verwijzen naar de voltooiing van zowel de Gregoriaanse als de Islamitische kalender zijn het waterdichte bewijs dat de data die daarmee in verband staan inderdaad als zodanig een betekenis hebben. De tegenstelling die de graancirkelmakers daarbij schetsen met enerzijds een verwijzing naar de hoogstaande technologie van het space-shuttle-programma en anderzijds de "reclame" die voor de Islam wordt gemaakt middels een verwijzing naar een video op You Tube (in het Duits) is humoristisch te noemen.
De graancirkelformaties maken ook duidelijk dat de mens daarin ook niets te kiezen heeft, omdat alles volgens het plan van de schepping verloopt. Slechts het ego van de mens denkt daar anders over en in de huidige tijd wordt er alle ruimte geboden aan de ontplooiing daarvan. Wanneer we op het nulpunt van de tijdspiraal zijn aanbeland wordt het ego echter buiten spel gezet, doordat we dan geconfronteerd worden met de schepping door een buitenaardse interventie. Het moge duidelijk zijn dat het slechts daardoor mogelijk is dat de omwenteling zich zo snel voltrekt en datgene waar niemand zich nu nog mee bezig houdt zich zeer binnenkort ook gaat voltrekken: de afschaffing van kalenders en de culturen, feestdagen en rituelen die daarmee samenhangen. Uiteraard komen er - meer harmonieuze - vervangende kalenders die ook weer aan de schepping onderhevig zijn, maar dat valt buiten het bestek van dit artikel.
Overigens rijst het vermoeden dat ook de locatie van de formaties - Honeystreet - niet willekeurig is gekozen. Honeystreet - honingstraat - lijkt te verwijzen naar enerzijds het herstel van de natuurlijke orde, waar honing een product van is en anderzijds naar de weg van het zoete leven dat na de omwenteling gevolgd zal worden.
