20 maart 2009 in teken van laatste fase 8e onderwereld

  dagen
zijn er nog te gaan voordat
het Pleiadische tijdperk
aanbreekt, waarna de Homo
sapiens wordt vervangen
door de Homo Core

Begin lente in 2009 staat in het teken van de aanvang van 4de en laatste fase van de 8ste onderwereld.

Omdat we bijna op het einde van de tijdspiraal zijn aangeland, worden de tijdperken die met de tijd zijn verbonden steeds korter. Het tijdperkje waar we nu inzitten is de 8ste onderwereld en laat zich het beste omschrijven als het tijdperk van desorientatie. Het tijdperk sluit namelijk aan op de 7de onderwereld die in 1756 is aangevangen als het begin van het industriële tijdperk. Dit tijdperk wordt aan de negatieve kant gekenmerkt door een verregaande uitbuiting van mens en natuur en als vervolg daarop is men in de 8ste onderwereld die in 1999 is aangevangen volledig de weg kwijtgeraakt. Dit tijdperkje omvat slechts 13 x 360 dagen en eindigt - zoals alle andere onderwerelden - op 1 juni 2012: het einde van de tijdspiraal. Dit tijdperkje laat zich indelen in 4 fasen en momenteel zitten we in de 3de fase: de fase van transformatie. Het begin van de 4de fase valt opvallend genoeg precies samen met het begin vande lente (op het noordelijk halfrond) op 20 maart 2009. Deze fase wordt ook "de wereld van de zon" genoemd, omdat deze uiteindelijk eindigt met wat de Maya's hebben aangeduid met de "zonnezegel" de "zon" wat staat voor de verlichting, of te wel de doorbraak van licht op het einde van de tijdspiraal, waarna duisternis zich nog slechts kan voortzetten in andere dimensies.

Zover zijn we echter nog niet en zoals alle onderwerelden wordt de 8ste onderwereld gekenmerkt door een diep dal van duisternis, wat tevens de erfenis is van het industriële tijdperk. Uiteindelijk leidt dit ertoe dat op het einde van de tijdspiraal alle negativiteit die deze tijdperken met zich meebrengen wordt opgeheven: de tijdperken komen dan immers tot een voltooiing. Dit is alleen mogelijk door de doorbraak van licht op dat moment. De crises in allerlei vormen (kredietcrisis, economische crisis, milieucrisis, sociale crisis, etc.) zijn niet zonder doel en hebbem als effect dat we worden voorbereid op het gegeven dat alle negatieve effecten van uitbuiting van mens en milieu op het einde van het tijdperk in een klap worden opgeheven: de tijdperken zijn dan ten einde, waarbij door een buitenaardse ingreep alle resten van negativiteit die de vorige tijdperken met zich hebben meegebracht worden opgeruimd: het tijdperk van licht en liefde, waarin macht en geld geen enkele rol meer spelen, gaat van start.