De mens als instrument van de schepping

  dagen
zijn er nog te gaan voordat
het Pleiadische tijdperk
aanbreekt, waarna de Homo
sapiens wordt vervangen
door de Homo Core

De schepping ligt aan de basis van al datgene wat op aarde tot stand komt. Uiteindelijk is ieder mens op een hoger niveau slechts het instrument van de schepping. Het “IK” kan wel denken dat dit niet zo is en dat het zijn eigen weg gaat, doch feitelijk is elke beslissing en onze lotsbestemming volledig voorgeprogrammeerd. Dit heeft tot gevolg dat al datgene dat oppervlakkig gezien door mensen tot stand komt / is gekomen, in werkelijkheid het grotere geheel dient, ongeacht of we dit als mens zijnde als goed of als kwaad zouden willen betitelen.

Een voorbeeld daarvan is het gegeven dat de Spanjaarden in 1540 het begin van de Maya-kalender hebben vastgelegd op 26 juli in de Gregoriaanse kalender (toentertijd 16 juli in de Juliaanse kalender). Daarvoor was het kalenderjaar van de Maya’s altijd 365 dagen, want de Maya-kalender kende geen schrikkeldagen. Ondanks het gegeven dat deze beslissing geen enkele spirituele grondslag had, wordt in mijn boek aangetoond dat dit besluit van de Spanjaarden in feite het uitvloeisel is van een beslissing die op een hoog niveau van het al is genomen, waarbij op 26 juli 1540 inderdaad een nieuwe cyclus is aangevangen die in het jaar 2012 tot een voltooiing komt. 

Mijn boek verenigt logisch denken en intuïtie, spiritualiteit en al het weten aangaande kosmologie, graancirkelformaties en een groot aantal andere feiten.

Wanneer ik in mijn boek expliciet gewag maak van een doorgifte, heeft dat betrekking op de eerste ingang waarop informatie tot mij is gekomen. Daarbij is het zo dat veel zaken niet direct middels een rekensommetje benaderd kunnen worden. Een voorbeeld daarvan is de einddatum van de Maya-kalenders die op 1 juni 2012 ligt. Volgens het “rekensommetje” had deze echter op een andere datum moeten liggen. Echter pas nadat de einddatum bekend is kan gereconstrueerd worden hoe deze precies tot stand komt en vallen de kwartjes: de omgekeerde weg daarin is niet mogelijk. Zoals in mijn boek wordt aangetoond, gaat met de correcte einddatum de doos van Pandora open en dan blijkt dat met de alom bekende “einddatum” van 21 december 2012 slechts enkele procenten van de kennis boven tafel wordt gebracht, ook al heeft deze datum naast de feitelijke einddatum wel degelijk zijn betekenis.

Uiteindelijk gaat het er om dat je met de kennis die in mijn boek boven tafel wordt gebracht op een geheel andere manier naar de huidige mensheid en planeet aarde gaat kijken en duidelijkheid krijgt over de bestemming van de mensheid, waaraan ieder zijn eigen individuele bijdrage levert.

Het is me gebleken dat de schepping zich vanuit kalenders manifesteert. In mijn visie is kosmologie meer dan astronomie en astrologie: het bevat tevens de “leer” van de cycli van de hemellichamen: dit is de basis waarop de tijd als scheppende kracht zijn invloed uitoefent. Het is me gebleken dat ondanks "Maya-onderzoeken" dit een volstrekt onontgonnen "vakgebied" is.

Daarnaast is het belangrijk weer de kennis boven tafel te krijgen die van belang is voor het begrip van het feit dat de tijd een scheppende kracht vertegenwoordigt die zich in kalenders manifesteert. In dat opzicht is het geen overbodige luxe inzicht te hebben in de kalenders die het nieuwe tijdperk zullen kenmerken. Zou het anders voor niets zijn dat de Maya’s “kalendergekken” waren?