|
Inhoud van het Nederlandstalige boek |
||||||
|
dagen |
De revolutie in 2012 vanuit Pleiadisch perspectief Dit boek is in 7-voudig opzicht revolutionair in de wereldgeschiedenis: Nog nooit eerder in de geschiedenis van de mensheid is de juiste einddatum van de Maya-kalenders (1 juni 2012) voor het voetlicht gebracht. Dit is een boude bewering, doch de juistheid van de einddatum wordt door tientallen, soms harde, gegevens bewezen. Belangrijker is echter wat dit voor de geschiedenis van de mensheid te betekenen heeft. In dat opzicht toont dit boek aan dat er een resoluut en zeer abrupt einde komt aan de huidige wereld een wereld die in het teken staat van duisternis, karma en karmische afwikkeling. Deze wordt vervangen door een wereld waarin licht en liefde centraal staan en de Pleiaden een belangrijke rol gaan spelen. Nog nooit heeft iemand de diepere betekenis van Nibiru – de planeet van de oorsprong van het leven – kunnen doorgronden en nog nooit heeft iemand het verband gelegd tussen Nibiru en het gegeven hoe de Maya’s over de schepping denken en hoe zij dit in verband brengen met het centrum van ons melkwegstelsel, waarvan zij geloven dat daaruit alles wordt geboren. Daarbij wordt hard aangetoond dat het daadwerkelijk gaat om een herschepping van de wereld en van de mens. Duidelijk wordt ook dat de evolutietheorie volledig in het slop zit, een gegeven dat met mooie praatjes in de “wetenschap” wordt glad gestreken, zodat de mensheid rustig door kan blijven slapen. Het is ongelooflijk maar waar: Uit het Maya-onderzoek weten we wel dat er een nauwe relatie is tussen de schepping en de tijd, doch nog nooit heeft iemand zich serieus verdiept in de vraag hoe het nu eigenlijk zit met kalenders in relatie tot de cycli van hemellichamen laat staan dat de vraag hoe kalenders vanaf 2012 het leven in daadwerkelijke liefde en harmonie mogelijk maken ooit aan de orde is gesteld. Zo wordt aangetoond dat de huidige 13-maanden-kalender (“Maya-kalender”) in 2012 wordt vervangen door een kalender zonder schrikkeldagen, waardoor de verbinding met de natuurlijke cycli wordt hersteld. Ook het einde van de Gregoriaanse kalender in 2013 komt uitgebreid aan de orde. Een groot aantal feiten onderbouwen het geheel en maken duidelijk dat wat dat betreft geen onzin wordt opgedist. Tenslotte heeft nog nooit iemand diverse relaties tussen verschillende gebeurtenissen in de geschiedenis zo duidelijk met elkaar in verband gebracht. Voorbeelden hiervan zijn de relaties tussen het balspel van de Maya’s, de Franse Revolutie, de zonsverduistering in samenstand met de Pleiaden in 2012 en de stichting van de nieuwe wereld. Meest opmerkelijk zijn echter wel de data waarop enkele zeer bijzondere graancirkelformaties zijn verschenen en zijn verbonden met de stichting van de nieuwe wereld in 2012. Hieraan liggen hard traceerbare kosmologische en astrologische beginselen aan ten grondslag, die niet met bla bla kunnen worden weggewoven.
|
De verklaring wordt gevonden in de terugkeer naar de drie-eenheid in de periode van 2008 tot 2012.
De sterk ellipsvormige baan van de planeet van kruising, Nibiru en de kruising door Pluto en Uranus in 2012. De baan wijst in de richting van de “Hunab Ku”, het centrum van het melkwegstelsel, waarvan de Maya’s zeggen dat daaruit alles wordt geboren. Nog nooit is iemand in staat geweest zoveel tegenstellingen te overbruggen. Een voorbeeld van die tegenstelling is de vraag of er een Apocalyps komt of dat we vrijwel ongemerkt in het nieuwe tijdperk zullen overstappen: twee denkbeelden die de discussie overheersen. Dit is mogelijk geweest door boven de dualiteit uit te stijgen, in het besef dat er geen goed en kwaad bestaat, maar zaken zijn die zich slechts als zodanig aan ons manifesteren. Pas door ons met de dualiteit te verbinden ontstaat er echte liefde en ontstaat de drie-eenheid die het nieuwe tijdperk zal kenmerken. Dit boek “predikt” dus niet alleen de drie-eenheid, maar is er in zijn opzet ook van doorvlocht.
|
||||